2223

 Dükkanlar kapanıyor

Kulağımı rüzgarın sesi dolduruyor

Kapanan kapıların sesleri var heryerde

Acaba bana mı kapanıyorlar

Özlüyorum yalnızlığımı 

Ama zaten yalnızım 

Acaba hangi türü

Araba farları gözümü alıyor

Son gördüğüm şey olmasından korkuyorum

Gözümü kaçırıyorum her şeyden

Ve sonra yine aynı şeye dalıyorum 

Ufak bir şey  kafamın içinde 

Yorgunluğumu ve sessizliğimi taşıyor

Anlatamadığım şeyleri anlıyor oluşumu koruyor insanlardan ve sonra o da ayrılıyor

Müziğimi bastıran sesler var heryerde 

Duydukça kızıyorum ama siz beni sakin hatırlayın

Hayatım boyunca iyi olmaya çabaladım

Ama siz hep beceremediklerimi gördünüz

Bunlar beni sizden çok uzaklaştırdı

Her zaman yalnız kaldım 

Gökyüzüne bakan insanlar gördüm etrafımda Sarılmak istedim  fakat uzaklaştılar

Kim derdi ki ben koşarken birileri kaçacak 

Ama tahmin etmiştim

Ben büyürken herkes aynı hikayeyi anlattı bana

Farkettim ki zaten tek hikaye buymuş 

Değişen tek şey nasıl okuduğumuz 

Nasıl gördüğümüz

Ve nasıl duyduğumuzmuş 

Bunu anlamam uzun zamanımı aldı 

Büyük bir sevinçle insanlara anlattım

Ama bildiklerini anlattılar sakinlikle

Sakinlikleri beni çok fazla yıprattı

Çünkü o kadar çok düşündüm ki

Sanki bunun için yaşamıştım yıllarca

Ağlarken gülerken koşarken bir şeylerden 

Hep yanımda oldular

Ve onlar gidince hiç bir değerim kalmadı kafamda

İşte ozaman bıraktım 

‌Ama farkettim ki bırakmamışım yıllarca çabalamış ve aynı yerde kalmışım kalkmaya çabaladıkça

‌işte böyle bitiyor hikayem ve nasıl okuduguma gördüğüme nasıl duyduğuma göre değişmekte